So yeah. Broadcasted na sa buong Company yung taong gusto kong maging girlfriend. Konti na lang siguro ang taong slow at hindi nakaget nun. Pero madami na pumansin sa sagot ko sa poll question na yun.

I messaged her. Di sya nagonline. Di sya nagreply. Malamang lamang nabasa na nya yun. 2 possibilities… una, pedeng nakaleave sya or out of the office buong araw kaya walang internet access. Pangalawa, baka sisimulaan nya na ako iwasan.

Kelangan ko na ihanda ang sarili ko sa mga susunod na kabanata ng buhay ko. Pedeng bigla na lang nya akong layuan.or Kausapin muna ako para layuan sya at tigilan. O magusap kami para mabigyan nya ako ng chance na mahalin sya.

Di ito dahil nasulsulan lang ako. Mahal ko sya talaga. Walang araw na hindi ko sya naalala. Malulungkot ako pag nawala sya lalo na yung pagkakaibigan namin. Pero sino ba naman ko. Wala ko magagwa kundi irespeto ang magiging desisyon nya. I value our friendship at sana di magbago yun kung mabigo man ako.

Sana makausap ko sya at sana okay lang ang lahat.

I think I am really in love with you.

But Hindi nya yun kayang gawin. Pero alam ko may ginagawa sya.. Pinapasaya nya ako kahit konting oras Lang.. Napaparamdam nya na importante ako sa mga taong nasa paligid ko.. At importante ako sa kanya kasi hindi nya ako pinapabayaan.

Last year, napaka daming nangyari. 

Muli akong lumuha.. nasaktan.. nakilala ang mga totoong kaibigan.. nakilala ang mga magiging mabuting kaibigan.. at nakita ko rin ang gusto kong mahalin panghabang buhay.. Gusto lang pero wala pa nangyayaring aminan.. Kelan kaya? :))

Anyways!

Yung mga kaibigan.. Meron mga dati ng nasa paligid ko na hindi ko lang napapansin na matindi ang pagaalala nila sa akin.. Meron namang kaibigang kakarating pa lang.. Nakagaanan ko na kagad ng loob. Marahil parehas kami ng ugali at mga gustong gawin sa buhay.

Yung mga kaibigang bagong kilala sa mundo ng tumblr.. gusto ko silang makilala ng husto.. Kaya nga pinipili kong sumama sa mga MeetUps para makabond ko naman sila kahit papano.. Nakakahiya nga lang kasi madalas nauungkat ang Edad. Bullshit! hahaha! Pero okay lang.. part of life.. :)

Last year marami akong sinubukang kalimutan.. bagaman napakahirap talaga.. wala akong magawa kundi pilitin ang aking sarili. period tapos ang mga malulungkot na pangyayari. 

Nawala yung lola ko.. Iniwan nya kami at tuluyan na syang nagpahinga. Okay na rin naman kasi alam ko naman mapayapa na ang kanyang pamamahinga at alam ko rin na nasa masaya na syang lugar. Pero hindi ko mapigilan sarili ko.. miss na miss ko pa rin sya..

New Friends sa office.. actually, hindi naman talaga ako palakaibigan sa office kasi nahihiya ako.. baka mamaya ako ang FC ng bayan.. Nakilala ko ang isang babae.. Gusto ko sya.. at hindi ko naman alam kung gusto nya rin ako.. hanggang ngayon.. ang tanging pinanghahawakan ko e ang mga katagang “Abangan ang susunod na Kabanata..”

Para sa IYO.. Sa INYO.. Maraming maraming salamat sa napakaganda at masaganang 2012.. Nakakataba ng puso pati ng buong katawan. Mahal ko kayong lahat at sana hindi kayo mawala sa buhay ko. :) Happy New Year!

Start na naman ng panahon ng abiento. Nakasimba ako ng unang Gabi. Anticipated mass ang nasisimbahan ko kasi hirap na hirap ako gumising ng maaga. Yung iba akala ang laki ng difference ng simba sa Gabi at simba sa madaling araw.. Pero ang totoo naman e parehas Lang sila. Meron kasing mga taong Hindi kaya makasimba ng maaga kaya yun. Ginawang nila ang anticipated mass para sa simbang Gabi. Pipilitin ko kompletuhin ang simbang Gabi para naman makabawi ako ng kaalaman about Kay God. At para na rin sa peace of mind and self fulfilment.

Ang dabi sa gospel, wag daw tayo maging madamot. Be generous.. Hindi naman daw ibig sabihin nito e magbigay Lang ng pera sa mga nangangailangan. Pede naman daw tayo magshare ng mga bagay na sobra sobra sa atin. Mga damit, pagkain, at kung ano ano pa.. pwede din daw ishare mga kaalaman, oras para sa kapwa at mga pananaw. WAG DAW GAHAMAN.

SI GOD DI NAKAKALIMOT SA KANYANG PANGAKO. PATULOY LANG TAYONG MANIWALA AT MANALIG SA KANYA. :)

batangbonakid:

Gusto ko sana magreklamo kaso naisip ko wag na lang, mahal ko naman sya eh.

matutulog na talaga ako.. salamat ulit sa lahat.. I often cry and show everyone my weakest side.. Pero i believe pagpapatunay lang to na tao pa rin ako. nasasaktan at paminsan minsan kelangan ng karamay.

ako pa rin ang masama.

Lima kami magkakapatid.. To give you an idea kung ano mga personality nila, iisa isahin ko sila..

1) Panganay na Lalaki
Sa lahat ng mga kapatid ko sya ang pinaka responsable, maalaga, at maraming alam. Madalas nakakaasar pero para sa akin okay lang. Ganun sya pinalaki ng parents namin e. Ang maging ama habang nagwowork si daddy sa barko. Ngayon wala na si daddy, sya na ang tumatayong pinaka mataas na lalaki sa aming pamilya. Sya nagpaaral sakin ng college. Alam kong napakahirap ng dinanas nya para mapagaral ako. kaya yun.. malaki ang respeto ko sa kanya.

2) Panganay sa dalawang babae.
Sa lahat ng mga kapatid ko.. sya yung ka close ko.. ang parati kong takbuhan kahiy nung bata pa ako. Ewan ko kung bakit at pano kami naging close pero masaya ako na kahit papano meron ako napapagsabihan ng problema sa pamilya. Sya lang ang katangi tanging nakakaintindi sa ugali ko. Sya rin nga parati ko pinakikinggan. Kasi kilala nya ako at alam kong ikabubuti ko pag tinupad ko mga payo nya.

3) Lalaki
Sya yung madalas di ko kasundo. Parati nya nakikita mga mali ko. wala syang ibang pinapansin kundi ang mga maling ginagawa ko. wala syang ibang ginawa kundi magsermo. Ang taong pakiramdam nya na sya ang nagdadala ng lahat ng responsibilidad sa pamilya at sa mundo. Ang taong laging isinisisi sa iba ang nangyari sa kanya na sya naman mismo ang pumili ng buhay na meron sya. Ang taong feeling ko tumatanda ang edad pero hindi nagiging mature magisip.

4) Ako, mister misunderstood
Parati akong mali sa paningin ng nakararami. basta ako ang nagkamali madami na sila nasasabi. Feeling ko. ako ang nagmana ng depression sa pamilya. I attempted to end my life several times yet unsuccessful. Tinitiis ko na lang ang lahat ngayon at ipinagpapasa diyos na lang lahat ng problema.

5) Bunsong babae.
Paborito ng lahat. Spoiled sya sa mga taong nasa paligid nya. Lahat ng gustuhin nung bata pa sya ay nakukuha nya. Ang taong parang lahat ng drama sa buhay nasa kanya. Marami syang maling akala. Para syang mga ibon, kung nakanino ang patuka e yun ang lalapitan nya. at dun sya magiging loyal. parehas sila ng ugali nung pangatlo kong kapatid. kaya sila ang nagkakampihan at magkasundo. ano pa nga ba e sila ang nagkakaintindihan e.

Hindi ko ito ginawa kasi para siraan ang iba ko kapatid. Ginawa ko lang to para mailabas lahat ng sama ng loob at mga dinaramdam ko. Wala akong ibang intensyon.

Ang nakikita mo lamang ay ang kamalian ng iba.. subukan mo din kasi obserbahan ang sarili mo.. para mapagtanto mo na mas matindi pa ang ginagawa mong kamalian kesa sa amin..

Hindi ko maalala kung kelan ako huling nakatanggap ng birthday gift.. hindi naman ako nageexpect na may magbibigay.. pero diba? iba ang birthday kung meron ka matatanggap na special thing?

Maybe i overlooked some little details of my special day.. But now i realized, from the very first second after my birth, i am already gifted.. :)

life, family, friends.. yun yung best gifts na pwede mo matanggap diba? kaya thankful ako.. kasi najan sila.. kayo.. ikaw..

i love you all!

YUP.. Sasalubungin ko bithday ko with my friends.. :)

This friday at ortigas.. will try mo make everything perfect.. :)

Gift nyo sakin?

Wooo!!! Excited.. I hope i can draw perfectly the last strokes of my 22nd artwork and write the last few sentences of my life.  :)

I want it to be special. But how can it be perfect without a girlfriend? It’s simple, just be with your family and friends… and enjoy the day! Drink alcohol and eat a lot.. until my full.. laugh as long as i want.. :)

Gusto ko lang maging masaya at ayo’ko na magisip ng kung ano ano pang mga problema sa mga susunod na araw.. kasi this is my week.. this is my special week.. and the special day is coming  :D

I still have hope that soon she’ll arrive.. not now but maybe later.. or maybe some other day.. maybe a year or years.. 

All i want to do is to be happy and enjoy life with my loved ones. 

Hindi ako sure kung magiging swerte ba o hindi ang taong mamahalin ko..

Baka kasi maasar sya at magalit sa akin.. kasi wala akong gagawin kundi..

Sundan sya.. parati ko syang tatabihan at lalambingin… pasayahin sya.. patawanin.. at paligayahin..  bigyan sya palagi ng kumpleong araw.. at ang higit sa lahat.. ang mahalin sya ng buong puso…

Hindi ko kasi sure kung good thing ba o hindi na itutuon ko ang oras ko sa kanya.. syempre we have our own lives.. Ako, sa work, hindi ko naman yun pedeng pabayaan.. Pero sigurado naman akong hindi ko din papabayaan ang taong mamahalin ko..

Natatakot ako na baka if i fall in love, maramdaman nya na nasasakal sya.. baka maramdaman nya ang pagsasawa sa mukha kong to at sa pagmamahal na binibigay ko…. Yun yung kelangan kong pagaralan.. pero as of now, habang wala pa.. hihintayin ko lang na dumating ang panahong tumibok ang aking puso para sa isang babaeng alam kong magiging karapat dapat na mahalin at tratuhin ng tama.. 

Hindi ko na hinihiling na mahalin nya ako ng sobra.. dahil Sapat na ang punto na.. Mahal ko syang talaga.. at mag gusto ko rin na, mas matimbang ang pagmamahal ko sa kanya.. kesa sa pagmamahal nya sa akin..